Station Amsterdam Sloterdijk

Project
Station Amsterdam Sloterdijk
Locatie
Amsterdam
Opdrachtgever
Kraaijvanger
Jaar ontwerp
2011
I.s.m.
Kraaijvanger

In het kader van de transformatie van station Amsterdam Sloterdijk hebben de gemeente Amsterdam, ProRail en NS een aanbesteding uitgeschreven. De ambitie is het verouderde station om te vormen tot een comfortabel, herkenbaar, overzichtelijk en duurzaam OV knooppunt in een hoogstedelijke context. Architectenbureau Kraaijvanger heeft in samenwerking met Royal Haskoning DHV en Blom&Moors een ontwerp ingediend. De aanbestedingsprocedure is na de fase voorlopig ontwerp helaas gestaakt.

In het plan van Kraaijvanger wordt het station als het ware binnenste buiten gekeerd. Door alle functies naar de rand te schuiven ontstaat een gebouw met de kwaliteit van een stedelijk interieur: een grote open pleinruimte met een indrukwekkende overkapping die het daglicht filtert en een vide die het daglicht diep in het gebouw binnen laat dringen. Het stedelijk interieur gaat naadloos over in de buitenruimte: op het Orlyplein ontstaat een aangenaam verblijfsklimaat onder de forse uitkraging van de stationsoverkapping. Tegelijkertijd werkt de overkapping als een nieuw baken in het stedelijke landschap.

Binnen het ontwerpteam was Blom&Moors vanwege haar expertise in stationsinrichting verantwoordelijk voor de inrichtingsplannen voor de stationshal, de perrons en het Orlyplein. In de plannen zijn de inrichtingsprincipes uit de Visie op stationsoutillage toegepast. Deze heeft Blom&Moors eerder in opdracht van ProRail, NS en Bureau Spoorbouwmeester ontwikkeld.

In het nieuwe stedelijke interieur wordt de routing gestuurd en de ontmoeting en het verblijf gestimuleerd. Reizigers en passanten hebben in de stationshal keuze uit verschillende verblijfsplekken met royale banken en bijzondere zitelementen. Ook op de perrons zijn royale banken aanwezig, terwijl op het einde van de perrons groene eilanden de stenige perrons zachtheid geven en aansluiten op de groene taluds in de directe omgeving.

Net als op de perrons vormen groene eiland met zitranden ook op en rond het stationsplein een intermediair tussen het stationsgebouw en de omgeving. De eilanden, hier beplant met waterplanten, vormen samen een lange doorwaadbare groene strip die refereert aan de stroken in het Hollandse polderlandschap. Passanten kunnen genieten van de dynamiek om hen heen. Er ontstaat een spel van zien en gezien worden. Onder de stationsoverkapping, boven het terras en de zitsculptuur op het plein, ‘zweven’ kleine lichtobjecten een knipoog naar luchthavens waar de pleinen in de omgeving naar zijn vernoemd.